«نامههای همایون صنعتیزاده به خواهرش» عنوان کتابی است که به کوشش «گلی امامی»، نویسنده و مترجم نامآشنای معاصر گردآوری و تدوین شده است. گلی امامی در توضیح تدوین این اثر در پیشگفتار کتاب آورده: «همایون صنعتی انسانی یگانه و منحصربهفرد و نابغه بود که با وجود اصرار و تشویق و حتی فشار دوستان و آشنایان، هرگز حاضر نشد خود زندگینامهای به جای بگذارد. و من پس از خواندن این نامهها، متوجه شدم شاید از طریق خواندن آنها، نسلهای جوانتری که او را نمیشناسند، بتوانند حداقل با گوشهی کوچکی از زندگی مفید، خلاق، کارآفرین و تاثیرگذار او آشنا شوند. نسلهایی که نمیدانند هر کتابی را که در دست میگیرند، مدیون او هستند. نسلهایی که نمیدانند، پربارترین بنگاه نشر، بزرگترین چاپخانهی افست در خاورمیانه و کارخانهی کاغذسازی در ایران، به همت او بنیاد شد.» بخشی از یکی از نامههای این مجموعه را با هم میخوانیم: «غوغا و هنگامهی گلهای صحرایی را نمیتوانم برایت وصف کنم. بیابان خیلی قشنگ و رنگوارنگ است. رسیدیم به جایی که زمین پر از یاس وحشی سفید بود. بچهها اصرار کردند و ایستادیم تا در میان گلها گردش کنند. چون اغلبشان روستازاده هستند، راجع به گیاهان منطقه اطلاعات وسیعی دارند و بحثهای آموزندهی جالبی داشتیم که خیلی بر اطلاعات من افزود. حاصل همهی بحثها توافق دربارهی طرحی به منظور جمعآوری بذر گلها و فروش آن در پاکتهای کوچک شد.» کتاب «نامههای همایون صنعتیزاده به خواهرش» با مقدمهای از سیروس علینژاد از سوی نشر «چشمه» منتشر شده و در اختیار مخاطبان قرار گرفته است.
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.