مجموعه شعر «دنیایی گریخته به من» سرودهی «علیرضا حسنی» است. این مجموعه پنجاه شعر را دربردارد. «قطع میشود»، «چه چیز رهایم میکند؟»، «باران صبور»، «دلم میخواهد»، «هستهی زردآلو»، «در تاریکی شب»، «رنگین کمان»، «چهقدر خوشبختی»، «زاغ میخواست»، «از دکمهای افتاده»، «شغال تاریخ زوزه»، «یقهی پالتوم را» و… عنوان تعدادی از این شعرهاست. شعر «شروع میشود» از این مجموعه را با هم میخوانیم: «وقتی شروع میشود/ نمیتوانی جلوش را بگیری/ سنگین، نفس/ سنگین: قدم، قدم،/ سنگین، نگاهها: چهرهها و حرفها سنگین/ خیمه میزند بر ذهن/ آنچه را میتوانی تصورش کنی چیزی نیست/ زخمها آگاهانه به دنیایت پرتاب میشوند/ با خود خاطرههایی دور/ خاطرههایی جامانده در روزهایی که به یاد نمیآیند/ با خود حرفهایی سرد میآورند/ خودت را میان چیزهایی مییابی/ میان تودهای رقصنده بیزمان بیجا/ زمانی که میگذرد زمان نیست/ فاصلهی چیزهایی که دوروبرت را گرفتهاند با تو فاصلهای نیست/ حس خردشدگی، با چادری که مادرت سالها پیش رویت میکشید/ روی آن جایی که هستی کشیده میشود/ شادی را به یاد نمیآوری/ خندیدن، رقص را به یاد نمیآوری/ خودت را که در آن سالها باقی مانده به یاد نمیآوری/ نمیتوانی مرگ را لمس کنی/ همراهش گام برمیداری/ سایهوار بر شروع تو دست میساید/ دستی برای لمس کردن/ چشمی برای دیدن/ نیست/ از چیزی منزجر نیستی/ نمیخواهی بدوبیراه نثارش کنی/ با بودنش کنار نمیآیی/ انکارش نمیکنی/ آنجا، اینجا، ایستاده یا نشسته نیست/ هوای پیرامونت نیست/ وزشی، موجی، بلندایی در تو/ نیست/ یکباره کند میشود همهچیز، کند/ فرصتی/ برای تماشا و گوش دادن،/ سکوت» کتاب «دنیایی گریخته به من» در مجموعهی «جهان تازهی شعر» نشر «چشمه» منتشر شده است.
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.