مجموعه شعر «حتا شبیه خودم زندگی نکردهام» سرودهی «منیره حسینی» است. این مجموعه، ۵۲ شعر با مضامین اجتماعی و عاشقانه را دربردارد. «جادهی یکطرفه»، «مویرگهای پوسیده»، «عمق دوست داشتن»، «خودکشی»، «زنان عاشق»، «حکایت ما»، «تاریکخانه»، «لبخندی برای توست»، «بیحواسترین زن دنیا»، «خانه رویاهایم»، «موشک کاغذی»، «آهای زندگی»، «سرنخ»، «شلیک» و… عنوان بعضی شعرهای این مجموعه است. شعر «مویرگهای پوسیده» از این مجموعه را با هم میخوانیم: «دلم برای باران لک زده/ صورتم از آفتاب/ و زیبایی زیر پوستم/ جز آفتاب/ کسی را به خود جذب نخواهد کرد/ من از خوابی که ندیدهام میترسم/ از کابوسی که پشت چشمانم میپلکد/ ترسیدم/ دست بردم توی آینه/ دستهایم از کویر برگشتند/ دست بردم توی صورتم/ و گونهها غروب در غروب غمگینتر شدند/ دیگر/ رهگذری از رگهای بنبستم رد نخواهد شد/ چشمانم از هیچ ابری آب نخواهد خورد/ باران به گونهی خشکیده نمیآید/ که همیشه صورت باطراوتی داشته باشد» این مجموعه شعر که پنجمین اثر منیره حسینی است، در سال ۹۰ اثر برگزیدهی کتاب سال «قیصر امینپور» بود. کتاب حتا شبیه خودم زندگی نکردهام از سوی نشر «چشمه» منتشر و روانهی بازار کتاب شده است.
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.