سیاهی چسبناک شب

حسینی‌زاد در این کتاب از ازدست‌رفته‌ها سخن گفته است. فرصت‌های از‌دست‌رفته، آدم‌های ازدست‌رفته و حس‌های ازدست‌رفته. دوستت‌ دارم‌هایی که گفته نشدند، آدم‌هایی که دیر همدیگر را پیدا کردند، اتفاقاتی که دیر افتادند، و کسانی که در حسرت کسانی ماندند. هرم یادها یکی از بهترین داستان‌های این مجموعه است. داستانی درباره عشق اما متفاوت با همه عشق‌ها که با فضاسازی خوب و تاثیر شگفت‌انگیزش انگار حرف دل خیلی‌ها را می‌زند و از حرف‌های نزده، زندگی‌های نکرده و جاهای نرفته می‌گوید. عنصر مشترک همه داستان‌ها مرگ است. مرگ شخصیت‌های داستان را با کسانی که دیگر نیستند پیوند می‌زند.

حسینی‌زاد، در مصاحبه‌ای گفته است که به مرگ زیاد فکر می‌کند و حتی سفر و خداحافظی را هم نوعی مرگ می‌داند و همین موضوع باعث شده‌ است مرگ در داستان‌های او پررنگ باشد.