کتاب «برادرزادهی رامو» نوشتهی دنی دیدرو، یکی از نویسندگان و اندیشمندان برجستهی عصر روشنگری در فرانسه با ترجمهی مینو مشیری منتشر شده است. در این رسالهی کوتاه که احتمالا در سال 1762 نوشته شده، گفتگویی خیالی میان دیدرو و یک شخصیت خاص ترتیب داده میشود که در آن زمان به او «لاابالی» گفته میشد. در این دیالوگ در حقیقت هر دو شخصیتهایی تمثیلیاند و دیالوگ میان دیدرو و خودش، یا بهتر بگوییم میان دو جنبهی آشتیناپذیر معیارهای اخلاقیاش صورت میگیرد. این اثر فاصله و اختلاف میان اندیشهی فلسفی و واقعیت روزانه را به مخاطب نشان میدهد. این اثر دیدرو، یکی از آثار داستانی- فلسفی مهم قرن هجدهم به شمار میآید. دنی دیدرو (1784-1713) از مهمترین نویسندگان و اندیشمندان عصر روشنگری در فرانسه، نزدیک به بیست و شش سال سرپرست دایرهالمعارف جامع فرانسه بود. این مجموعه در 28 جلد منتشر شده است. او کنار رابله و روسو از مهمترین چهرههای فرانسوی عصر روشنگری محسوب میشوند. «اندیشههای فلسفی»، «اندیشههایی در تفسیر طبیعت»، «پدر خانواده»، «رویای دالامبر»، «ژاک قضا و قدری»، «برادرزاده رامو»، «راهبه» و… از آثار اوست. مینو مشیری از مترجمان متبحر معاصر و متخصص در حوزهی ادبیات دوران روشنگری است. مشیری فارغ از آثار دیدرو، رمانهایی چون «کوری» نوشته ژوره ساراماگو، «آدولف» از بنژامن کنستان، «خاکستر گرم» از شاندور مارایی و … را به فارسی برگردانده است. کتاب «برادرزاده رامو» نوشتهی دنی دیدرو با ترجمهی مینو مشیری، از سوی نشر چشمه منتشر شده و در اختیار مخاطبان قرار گرفته است.
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.