امپراتوری خورشید

جنگ واقعی آن چیزهایی بود که خودش از اشغال چین به دست ژآپنی ها در 1937 دیده بود؛جنگ واقعی رزمگاه های قدیمی هونگ جائو و لونگ هوا بود که هر بهار استخوان مردگان دوباره در شالیزارها سبز میشدند و به سطح آب می آمدند؛جنگ واقعی هزاران پناهنده ی چینی بود که انبوه انبوه در جان پناه های چوبی پوتونگ از وبا مردند؛جنگ واقعی سرهای غرفه به خون سربازان کمویست بود که در سراسر بند چینی ها بر سر نیزه زده بودند.در جنگ واقعی کسی نمی داند طرف کیست،و نه پرچمی در کار است،نه گوینده ای،نه برنده ای،در جنگ واقعی دشمنی در میانه نیست از متن کتاب آمیزه ی درخشانی از تاریخ،زندگی نامه ی نویسنده و تخیل و تاملی که بالارد استاد مسلم آن است یک موفقیت ادبی باورنکردنی است و چنان تکان دهنده است که تحمل آن تقریبا ناممکن است. اثری که از تخیلی عمیق و تکان دهنده نشئت گرفته است. ریچاردایدر،منتقد لس آنجلس تایمز امپراتوری خورشید یک شاهکار است،و م مثل همه ی شاهکارها زاویه ی نگاه نویسنده زاویه ای غیر منتظره و کمی نامتعارف است و تاثیر عمیق اثر نیز از همین دیدگاه ناشی میشود.