در جستجوی انسان وارسته امروز مصاحبه ای است با توران میرهادی پیرامون تجارب مدرسه فرهاد و امروزمان.
مصاحبه با خانم توران میرهادی در محیط گرم و پویای ساختمان شورای کتاب کودک در دو نوبت انجام شد: اولی در 27 اسفند 1386 ، بعدی در کتابخانه شورا در روز 19 فروردین 1387
در این دو مصاحبه در تجربیات مدرسه ای سهیم شدیم که شاگرد اول نداشت، مدرسه ای که در آن رقابتی در میان نبود؛ مدرسه ای که معلم و دانش آموز به همراه هم کتاب درسی می نوشتند؛ مدرسه ای که کتابخانه اش را دانش آموزان و معلمان برپا کردند…
«شما گفتید که به اروپا رفتید و با نظام آموزشی آنجا آشنا شدید و آن را مناسب ندیدید. در ایران آن زمان هم ما سیستم قابل قبولی نداشتیم. وقتی شما مدرسه فرهاد را پایه گذاری کردید، برای شروع از چه روشی آغاز کردید؟ آیا این روش کاملا تجربی بود؟»
ت.م: «بله. ببینید ما همه چیز را به تجربه کسب کردیم. متوجه شدیم که هیچ انسانی نمی تواند انسان آزاده ای شود ، اگر خودش تصمیم گیرنده نباشد. بنابراین بچه ها تصمیم گیرنده بودند. و این سیستم تصمیم گیری و ساختن مدرسه تقریبا از سال 1334 تا 1359 به همین شکل بود. یعنی شورای دانش آموزان و شورای معلمان ، برنامه ریز شدند، کارهای مدرسه را تنظیم کردند و با هم اداره کردند.
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.