اشد ملاقات

تا منتهاالیه نبودنت قلمرو من است
بعد
صدای توست
که مثل سرمای صبحگاهی
به سیم‌های خاردار چسبیده است
و بادهایی که به مرز آمده‌اند
تا به پیراهنت پناهنده شوند
این جسدها که می‌بینی
روزهایی‌ست که تو را ندیده‌ام
و این شعرها که می‌خوانی
کلماتی‌ست که از میدان مین برگشته‌است
مرگ
همیشه از میدان مین
زنده بازمی‌گردد