«چگونه نمیریم» مجموعهای است از چهل یادداشت نادیا شهمهر دربارهٔ زندگی و تجربههای ساده اما پُراحساسش از زیستن در موقعیتهای گوناگونِ آن. درواقع اثر نادیا شهمهر مجموعه ناداستانهایی درباره زندگی به تجربه و دریافت نویسندهاش است. او در این کتاب تجربیات نابش را از زندگی با خواننده قسمت میکند. نوشتهها باوجود تفاوتهای محتوایی و تنوع سبکی، در یک مفهوم واحد مشترکاند: ستایش زندگی. نویسنده در تکتک لحظات زندگی، حتی در رنج و درد و اندوه و دلتنگی و غربت آن، شور و امید و نور و زیبایی را میجوید. مرگ حتی در این نوشتهها سیاه و تاریک نیست و روی دیگری از زندگی است.
«چگونه نمیریم» ما را ترغیب میکند به تجربهٔ دوبارهٔ تکتک لحظات زندگی؛ از تماشای دوبارهٔ یک پرتوِ نور گرفته تا چشیدن طعم آب، شنیدن صدای باران، در آغوش کشیدن یک نوزاد، تا مزه کردن بستنی و هوا کردن بادبادک.
بخشی از کتاب:
«عشق سیالی است که بقیه به شما میگویند در دلشان دارند و مال شماست یا شما به بقیه میگویید در دلتان دارید و مال آنهاست و باعث قیلیویلی رفتن دلورودهتان میشود و نمیتوانید آن را بدهید به صاحبش که خودش دلش قیلیویلی برود و معلوم نیست اگر مال بقیه است در دل شما چهکار میکند یا اگر مال شماست چرا در دل بقیه است.
عشق اینطوری است که در خیابان با هم راه میروید و بلندبلند میخندید و بقیه نگاهتان میکنند و شما در چشمهایشان میبینید که حسرت میخورند و حسرت چیز خوبی است اگر در چشمهای بقیه باشد و معناش این است که شما چیز خوبی دارید که آنها هم دلشان میخواهد حتی اگر خودتان اینطور حس نکنید.
در ماشین با هم موسیقیهای غمانگیزطور گوش میدهید و دست هم را میگیرید و بغضتان میگیرد و خودتان هم نمیدانید چرا، بعد آه میکشید و هر کس از پنجرهٔ خودش بیرون را نگاه میکند و آینده را تصور میکنید و اگر مردید به جنگ میروید و از عشقتان دفاع میکنید و زخمی میشوید ولی صدایتان درنمیآید چون خیلی قوی و مرد هستید و اگر زناید، عشقتان میرود جنگ و شما جلو پنجره آه میکشید و گلدوزیاینها میکنید و همهٔ خواستگارهای کشتهمُردهتان را که دلشان برای شما پَر میکشد رد میکنید و زیر نگاه حریص مردهای بد دوام میآورید تا او برگردد.»
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.